Journal ไม่เกี่ยวกับสภาวะปัจจุบัน เพียงแค่บังเอิญไปเจอความทรงจำดีดี จึงอยากเก็บมารื้อฟื้นให้หายคิดถึง เพราะจำได้ว่าเคยเห็นค่าความสำคัญของคนคนหนึ่งน้อยเกินไปจริงๆ ในขณะที่ทุกวินาทีสำหรับเขามันมีค่ามากจริงๆ จนวันที่สายไปและไม่มีทางที่จะกลับไปแก้เพราะอะไรๆมันได้เปลี่ยนไปตามกาลเวลาอย่างไม่มีหวลกลับ แต่อย่างหนึ่งที่ยังคงอยู่และไม่มีทางลืมจริงๆคือความทรงจำในช่วงเวลานั้น....
โพสข้อความนี้เมื่อปี49 กลางๆปี
Geneuz
คำถามที่ต้องตอบ.........

จะยังคงรออยู่ที่เดิม ที่ที่ควรจะอยู่ ที่ที่ควรจะเป็น

จะยังคงเป็นคนเดิม เป็นเหมือนเดิม และทำอะไรหลายๆอย่างให้เหมือนเดิม ถึงแม้จะไม่มีคุณอยู่ใกล้ๆเหมือนเดิม

ขอบคุณที่ผ่านเข้ามาทำให้ชีวิตดีขึ้น ทำให้ชีวิตเติมเต็ม ทำให้ชีวิตมีความหมาย ทำให้รู้ว่าไม่ได้หายใจทิ้งไปวันๆ ทำให้รู้ว่าอยู่เพื่อรอใครบางคนอย่างมีความหวัง และไม่ได้ผ่านมาและผ่านไป

และวันนึงจะพยายามเข้าใจ

เข้าใจ  และ เข้าใจ ที่จะเศร้าใจ เสียใจ และท้อใจ

ด้วยความทรมานใจ
Kariona
คงโดนใจหลายๆคนบ้างอะนะ

อยากบอกให้รู้จริงๆ ตอนนี้ฉันคิดยังไง.... 
รู้ใช่ไหมฉันดีใจ ที่วันนี้เราได้กลับมาพบกัน

ตั้งแต่วันนั้นที่ห่างกันไป ไม่พบเจอกัน
ฉันเฝ้านับรอคืนนั้น ให้วันนี้มันได้เกิดขึ้นซักที
*ไม่อยากจะห่างเธอ อยากใกล้กันอย่างนี้
เรื่อย เรื่อย ไป...
ก็อยากจะสบตา และเก็บไออุ่นไว้ให้คุ้มเวลา
ที่รู้ว่ามันน้อยเหลือเกิน
**ขอเธออยู่นานๆ นะ อยู่นานๆ ได้ไหมคนดี
ช่วยต่อเวลาให้ฉันที ให้ คนที่คิดถึงเธอ (ในวันนี้)

***และช่วยอยู่นานๆนะ อยู่นานๆ ได้ไหมเธอ
ก็ก่อนที่เราจะไม่เจอ อยากอยู่ใกล้เธอให้นาน นาน
ก่อนที่เธอจะต้องไป.....

ขอบคุง  ที่แวะเข้ามาเยี่ยมกันนะงับ...........^^

มาบ่อยๆนะ.......อิอิ
Thank you True Life